Ważne! Nasza strona internetowa stosuje pliki cookies w celu zapewnienia Ci maksymalnego komfortu podczas przeglądania serwisu i korzystania z usług.
Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. W każdej chwili możesz zmienić ustawienia
przeglądarki decydujące o ich użyciu.
Nie pokazuj więcej tego ostrzeżenia
Imprezy - NOC ŚWIĘTOJAŃSKA

             Obce rzeczy wiedzieć dobrze jest, swoje - obowiązek
                                                                             Zygmunt  Gloger
 
Noc Kupały, Sobótki to słowiańskie święto obchodzone było w najkrótszą noc w roku, czyli z 21 na 22 czerwca. Święto ognia, wody, słońca i księżyca, urodzaju, płodności, radości i miłości.
Młode dziewczęta (panny) plotły wianki z kwiatów i ziół, a następnie rzucały je do wody. Chłopcy usiłowali je wyłowić. Dziewczęta wróżyły o zamążpójściu na podstawie tego, czyj wianek kto złowił, czyj utonął, czyj najdalej popłynął. Pozwalano również młodym parom na samotne spacery po lesie w poszukiwaniu kwiatu paproci, którego odnalezienie wróżyło szczęście. Skakanie przez ogniska i tańce wokół nich miały oczyszczać, chronić przed złymi urokami i chorobami.
W późniejszych czasach nadano kupalnocce patrona Jana Chrzciciela i nazwano nocą świętojańską  obchodzoną z 23 na 24 czerwca w wigilię św. Jana.


Bez względu jednak na nazwę, czy jako Noc Kupały, Sobótka czy Noc Świętojańska, bez wątpienia zawiera się w niej pamięć minionych wieków i jak każdy obyczaj i obrządek korzeniami sięga mroków przeszłości i prapoczątków naszej kultury.

 

Hej, Hej Sobótka, Sobótka
Dzień jest długi noc krótka
Czas ucieka jak rzeka jak wiatr.
Wianek w dali gdzieś płynie,
Ktoś powtarza twe imię...



projekt i wykonanie SN-DESIGN